تبلیغات
وبلاگ خبری فرهنگی تفریحی شهرستان خوروبیابانک - به خداچیز زیادی نمی خواهیم : فقط یه سالن مطالعه


Admin Logo
themebox Logo
نویسنده :مدیر وبلاگ
تاریخ:سه شنبه 18 آبان 1389-13:42

به خداچیز زیادی نمی خواهیم : فقط یه سالن مطالعه

سلام

خروجی دبیرستانهای ما برای ورود به دانشگاه در سال گذشته تعداد محدودی بوده است.

فقط دو نفر از پسرها دانشگاه اصفهان قبول شده اند.

کاملا مشخص است که این وضع مطلوبی نیست. سؤال در مورد سالن مطالعه؛

آیا مسئولین ما نمی خواهند سالن مطالعه بسازند؟

یا اینکه نمی توانند این کار را بکنند؟

آیا اصلا سالن مطالعه را مورد نیاز دانش آموزان و دانشجویان می دانند؟ 

یا اینکه امور دیگری را در اولویت می بینند؟

به کی باید مراجعه کنیم؟

آیا باید حمله ای عمل کرد یا اینکه نرم و از راههای اداری و ...

آیا این همه دانشجوی پیام نور که در خور داریم نمی توانند یک سالن مطالعه تقاضا کنند؟

راستی سالن مطالعه مورد نظر شما چگونه جایی باید باشد؟

باید صبر کنیم که یک پول هنگفتی بیاید که یک مجتمع فرهنگی بزرگ با یک کتابخانه مجهز و امور فرهنگی و ... و یک سالن مطالعه کنار آن ساخته شود؟ تا 5 - 6 سال دیگه؟ 

اگه بچه هدفشان درس خوندنه آیا اجاره یک خونه برای پسرها و یکی هم برای دخترها کار را راه نمی اندازه؟

آیا حداقل شهرداری و شورای شهر نمی تونه یک زمین برای این منظور اختصاص بدهه حالا ساختش پیش کش. (زمینها بغل بانک ملت پیشنهاد شده! و یا زمینهایی که توی پارک معلم برای توزیع میوه در نظر گرفته شده بود و حالا بیکار مانده)

آیا فرهنگ مردم خور بالا نرفته و مسئولین از اینکه بچه ها از این مکان بخوبی محافظت نکنند ترس دارند؟

راستی شما فکر می کنید چقدر خرج دارد ایجاد یک سالن مطالعه؟ و باید چکار کنیم؟

به نظر من این سالن مطالعه خیلی نیاز دانش آموزا و دانشجوهاست. و اصلا نوعی نهضت درسخوانی واجب است. نمی دانید در دانشگاههای دولتی چه خبر است. من جای بچه های خوری را خیلی در دانشگاهها کم می بینم! گاهی وقتها دلم به حالشان می سوزد. اینها که می توانند با دو سال درس خواندن زندگی شان را از این رو به آن رو کنند چرا اینجوری وقتشان تلف می شود. سه سال خودشان و معلم را اذیت می کنند و آخرش هم هیچ چی! در حالی که با درس خواندن و خوب خواندن می توانند هم برای خودشان کاره ای بشوند و هم این که برای خور یک کاره ای بشوند. من از همه دوستانی که دلشان سوخته است می خواهم که همه با هم شروع به فعالیت کنند و راهکارها و تحلیل های خود را به مسئولین ارایه کنند تا آنها تصمیم بگیرند.

چرا یکی از ما در جلسات مسئولین شرکت نمی کند. یا چرا کسی یک مقاله حاوی تحلیل به مسئولین ارایه نمی کند؟

من نمی دانم حمله کارساز است یا مدارا و صحبت. اما می دانم موفقیت در فعالیت است. و حرکت تحلیلی کردن به هر صورت یک قدم ما را به جلو می برد و از سکوت و منتظر نشستن خیلی بهتر است. 

یا علی 

جیدان





نوع مطلب : عمومی